Wim Wenders'in 1974 yapımı 'Alice in the Cities', Yeni Alman Sineması'nın önemli örneklerinden biri olarak kabul edilir. Film, Amerika'da bir yazı dizisi için araştırma yaparken tıkanma noktasına gelen Alman gazeteci Philip Winter'ın (Rüdiger Vogler) hikayesini anlatır. New York'ta dönüş uçağını kaçıran Philip, havalimanında tesadüfen tanıştığı bir kadın ve onun dokuz yaşındaki kızı Alice (Yella Rottländer) ile karşılaşır. Kadın, kısa bir süreliğine Alice'i Philip'e emanet eder ve ortadan kaybolur. Böylece Philip, kendini küçük bir kızla birlikte, annesini bulmak için Avrupa'ya doğru çıktıkları beklenmedik bir yolculuğun içinde bulur.

Siyah-beyaz çekilen film, sadece fiziksel bir yolculuğu değil, aynı zamanda iki yabancının birbirine yakınlaşması ve kişisel yalnızlıkların aşılması sürecini de gözler önüne serer. Rüdiger Vogler'in içe dönük ve bezgin gazeteci performansı ile Yella Rottländer'in doğal ve dokunaklı oyunculuğu, karakterler arasındaki naif ve samimi bağı inandırıcı kılar. Wenders'in karakteristik uzun planları ve road movie türündeki ustalığı, seyirciyi manzaralar ve küçük insanlık halleri arasında meditatif bir yolculuğa çıkarır.

'Alice in the Cities', iletişimsizlik, yabancılaşma ve aidiyet arayışı gibi temaları, minimal bir anlatımla ve derin bir duyarlılıkla işler. Film, hikayenin merkezine oturttuğu iki karakterin gelişimini, bol diyaloğa başvurmadan, görsel bir şiirsellikle aktarır. Wim Wenders sinemasının ve Avrupa sanat sinemasının sevilen bir klasiği olan bu film, sakin temposu, güçlü karakterleri ve evrensel duygularıyla izleyiciyi içine çeker. İnsan bağlarının beklenmedik şekillerde kurulabileceğine dair umut dolu ve sade bir hikaye arayanlar için mutlaka izlenmesi gereken bir başyapıttır.