Mary and Max, 2009 yılında gösterime giren ve Adam Elliot tarafından yazılıp yönetilen stop-motion animasyon türündeki bir Avustralya filmidir. Film, 1970'lerin Melbourne'unda yaşayan yalnız ve sevgiye muhtaç 8 yaşındaki Mary Daisy Dinkle ile New York'ta yaşayan, Asperger sendromlu ve sosyal anksiyetesi olan 44 yaşındaki Max Jerry Horovitz'in beklenmedik mektup arkadaşlığını konu alır. Mary, okulda alay konusu olan, ailesinden ilgi görmeyen bir çocuktur. Bir gün New York telefon rehberinden rastgele bir isim seçerek mektup yazar ve bu mektup, hayatını düzen ve rutin içinde geçiren Max'e ulaşır.

İkili arasında başlayan bu mektuplaşma, yıllar boyunca süren, inişli çıkışlı ama son derece samimi bir dostluğa dönüşür. Film, bu özel bağı anlatırken yalnızlık, arkadaşlık, akıl sağlığı, toplumsal kabul görme ve insan ilişkilerinin karmaşıklığı gibi evrensel temaları işler. Toni Collette (Mary'nin yetişkin sesi) ve Philip Seymour Hoffman (Max'in sesi) gibi oyuncuların seslendirme performansları, karakterlere derinlik ve duygu katmıştır. Özellikle Hoffman'ın, Max'in iç dünyasını ve kaygılarını aktarışı son derece etkileyicidir.

Adam Elliot'ın kendine özgü, minimalist ve hüzünlü mizah anlayışı, filmi sıradan bir animasyondan ayıran en önemli unsurdur. Karakter tasarımları ve kahverengi tonlardaki görsel stili, hikayenin melankolik ama bir o kadar da sıcak atmosferini başarıyla yansıtır. Mary and Max izlemek, sadece bir animasyon filmi seyretmek değil, insan olmanın anlamına dair dokunaklı ve samimi bir yolculuğa çıkmaktır. Kalıpların dışına çıkan, duygusal derinliği yüksek ve unutulmaz bir film arayan herkes için mutlaka izlenmesi gereken bir başyapıttır. 92 dakikalık bu özel film, izleyiciye hem gülümsetir hem de hüzünlendirir, uzun süre akılda kalacak bir iz bırakır.