Agnès Varda'nın 2000 yapımı belgesel filmi 'The Gleaners & I' (Les glaneurs et la glaneuse), izleyiciyi modern Fransa'nın görünmeyen köşelerine, toplayıcıların dünyasına götürür. Film, geleneksel anlamda tarlalardan kalanları toplayan kırsal kesim insanlarından, büyük şehirlerin çöp konteynerlerinde yiyecek ve eşya arayan bireylere kadar geniş bir yelpazedeki karakteri mercek altına alır. Varda, bu pratiği yalnızca bir hayatta kalma stratejisi olarak değil, aynı zamanda sanat, tüketim kültürüne bir tepki ve hatta felsefi bir duruş olarak ele alır.

Yönetmenin kendisi de filmin bir parçası haline gelir, kendi yaşlanma sürecini ve sanatsal 'toplama' alışkanlıklarını samimi bir şekilde paylaşarak anlatıya kişisel bir dokunuş katar. Bu yaklaşım, belgeseli katı bir gözlem olmaktan çıkarıp sıcak ve düşündürücü bir deneyime dönüştürür. Görüntü yönetimi ve kullanılan dijital kamera teknikleri, dönemi için yenilikçi sayılır ve konunun otantikliğini vurgular.

Oyunculuktan ziyade gerçek insan hikayelerine odaklanan film, her biri kendi nedenleriyle 'gleaning' yapan bireylerin portrelerini çizer. Bu insanlar arasında ekonomik zorluk çekenler, israfa karşı çıkanlar veya bunu bir yaşam tarzı olarak benimseyenler vardır. Varda, onlara karşı yargılayıcı olmayan, merak dolu bir bakış açısıyla yaklaşır.

'The Gleaners & I', neden izlenmeli? Çünkü bu film, sıradanın içindeki olağanüstüyü, atılanların değerini ve modern toplumun tüketim alışkanlıklarına alternatif bir bakış sunar. Sanatseverler, belgesel severler ve toplumsal konulara ilgi duyan herkes için derinlikli bir seyir deneyimi vaat eder. Agnès Varda'nın ustalığıyla, basit bir konu evrensel temalara dönüşür; sanat, zaman, ölüm ve insanlık halleri üzerine düşündürür. Türkçe altyazılı olarak erişilebilen bu yapım, sinemanın dünyayı anlamak için ne kadar güçlü bir araç olabileğinin kanıtıdır.