Toni Erdmann, 2016 yapımı, Maren Ade'nin yönettiği ve senaryosunu yazdığı, komedi ile dramı ustalıkla harmanlayan bir film. Film, emekli müzik öğretmeni Winfried Conradi'nin (Peter Simonischek) hayatına odaklanıyor. Winfried, şakalar ve absürt esprilerle dolu bir hayat sürerken, kızı Ines (Sandra Hüller) ile olan mesafeli ilişkisini sorgulamaya başlar. Ines, Bükreş'te prestijli bir danışmanlık firmasında çalışan, kariyer odaklı, stresli bir iş kadınıdır. Aralarındaki kopukluğu hisseden Winfried, kızını şaşırtmak ve belki de hayatındaki boşluğu fark ettirmek için 'Toni Erdmann' adında, sahte dişler ve perukla tamamladığı tuhaf bir alter ego yaratır. Bu karakterle Ines'in iş ve sosyal çevresine sızarak, onun katı dünyasını altüst etmeye çalışır.

Peter Simonischek'in Winfried/Toni rolündeki performansı, naiflik, komiklik ve dokunaklı bir babalık içgüdüsünü aynı anda barındırıyor. Sandra Hüller ise Ines karakterini, başarılı ama mutsuz, kontrol manyağı bir modern profesyonel olarak inanılmaz bir derinlikle yansıtıyor. İkili arasındaki kimya, filmin en güçlü yanı. Maren Ade'nin yönetmenliği, uzun plan sekansları ve doğal diyaloglarla, karakterlerin iç dünyalarını ve Avrupa'nın kurumsal iş ortamının soğukluğunu gerçekçi bir şekilde yansıtıyor.

Film, sadece bir baba-kız hikayesi değil; aynı zamanda modern iş yaşamının insanı nasıl yalnızlaştırdığını, otantik ilişkiler kurmanın zorluğunu ve maskeler ardında saklanmanın anlamsızlığını da sorguluyor. Unutulmaz sahneleri (özellikle spontane bir parti sahnesi) ve beklenmedik duygusal derinliği ile Toni Erdmann, izleyiciyi hem güldürüp hem düşündürüyor. Mizah anlayışı incelikli, zamanla yavaş işleyen ancak sonunda son derece ödüllendirici bir deneyim sunuyor. İzlenmesi gereken bir film çünkü samimi, dokunaklı ve insan doğasına dair evrensel gerçekleri komedi aracılığıyla anlatma konusunda nadir bir başarıya sahip.