Gaspar Noé'nin 2021 yapımı filmi Vortex, izleyiciyi yaşlanma, hafıza kaybı ve ölüm gibi varoluşsal temallerin derin sularına götürüyor. Fransa, Belçika ve Monako ortak yapımı olan bu dram, bunama (demans) teşhisi konmuş yaşlı bir çiftin giderek zorlaşan günlük yaşamlarını merhametsiz bir dürüstlükle perdeye yansıtıyor. Film, bir yazar olan baba ile eski bir psikiyatrist olan anne arasındaki bağı, hastalığın yavaş yavaş bu bağı nasıl aşındırdığını gözler önüne seriyor.

Françoise Lebrun ve Dario Argento'nun sıra dışı performansları, karakterlerin iç dünyalarını ve çaresizliklerini inanılmaz bir gerçeklikle aktarıyor. Lebrun, demansın acımasız ilerleyişini bedeninde ve ruhunda hissedilen bir ağırlıkla oynarken, Argento'nun kaygılı ve yorgun bakımveren portresi de en az o kadar etkileyici. Noé, alışılagelmiş sinematografik tarzından farklı olarak, filmi ikiye bölünmüş bir ekran tekniğiyle sunar. Bu teknik, karakterlerin giderek birbirinden uzaklaşan dünyalarını ve yalnızlıklarını somut bir şekilde hissettirir.

142 dakikalık süresiyle izleyiciyi sabırla karakterlerin yaşam alanına davet eden Vortex, bir 'eğlence' filmi değil, derin bir insanlık deneyimidir. Dekorların, nesnelerin ve sessizliğin anlatımdaki ağırlığı, filmin melankolik atmosferini güçlendirir. Yaşlanmanın kaçınılmaz yalnızlığını ve sevdiklerimize bakmanın karmaşık duygularını sorgulatan bu film, izleyiciyi rahatsız ederken aynı zamanda düşündürmeyi başarıyor. 7.4 IMDb puanıyla da beğeni toplayan Vortex, güçlü oyunculukları, cesur anlatımı ve unutulmaz etkisiyle mutlaka izlenmesi gereken çağdaş bir sinema başyapıtıdır.